سیاسی(30يا30) ، ادبی ، عرفانی و فلسفی ....
شاید تقدیر برای چهار رییس دستگاه قضایی جمهوری اسلامی اینگونه رقم خورده که آخرین روزهای ریاست آنها از حساس ترین روزهای تاریخ ایران و انقلاب باشد. شهید آیت الله دکتر بهشتی که نخستین رییس دستگاه قضایی جمهوری اسلامی بود، اگرچه موفق به اتمام دوره صدارتش نشد و در جریان فاجعه هفتم تیر جان باخت، ولی واپسین روزهای ریاستش بر قوه قضائیه همزمان شد با عزل نخستین رییس جمهور تاریخ ایران و آغاز نبرد مسلحانه سازمان مجاهدین خلق. خرداد 60 را باید از بحرانی ترین روزهای تاریخ ایران دانست که آغازگر شکافی بزرگ در صفوف مبارزین دوران شاه بود. دومین رییس دستگاه قضایی نیز آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی بود که در اواخر دوران ریاستش با فقدان بنیانگذار جمهوری اسلامی و آغاز دوره جدیدی در تاریخ کشور مواجه شد. دوره ای که برخی ها در آن زمان، با عنوان سمبلیک «حذف موسوی ها از سیستم» از آن یاد می کردند؛ موسوی اردبیلی، میرحسین موسوی و موسوی خوئینی ها به عنوان سمبل سیاستمداران خط امامی، در دوره جدید عملاً از سیستم حذف شده و نهایتاً در پست های مشورتی به کار گرفته شدند. سومین قاضی القضات ایران آیت الله محمد یزدی بود که موفق به اتمام دو دوره پنج ساله ریاستش شد. او نیز در روزهای پایانی با حادثه کم نظیر 18 تیر و پیامدهای قتل های زنجیره ای رو به رو شد و البته هنوز هم این دو پرونده حساس را باید مبهم، ناتمام و نافرجام تلقی کرد. اکنون پس از ده سال آیت الله محمود هاشمی شاهرودی در آخرین روزهای ریاستش قرار دارد و دومین دوره وی نیز رو به پایان است. اما او اکنون با نقطه عطف جدیدی در تاریخ جمهوری اسلامی رو به روست. چالش و تضاد میان بزرگان کشور به بحرانی ترین نقطه ممکن رسیده و حوادث دو ماهه پایانی دوران هاشمی شاهرودی منجر به زیر سؤال رفتن تلاش ده ساله وی برای اصلاح دستگاه قضایی کشور شده است. او که در نخستین روزهای ریاستش گفته بود ویرانه ای از مدیران قبلی به ارث برده است، اکنون خود متهم است که ضعیف ترین و منفعلانه ترین عملکرد ممکن را در حوزه حقوق و قضای اسلامی به جا گذاشته است. شاهرودی که از برجسته ترین شاگردان شهید آیت الله محمد باقر صدر در نجف بود، ده سال تمام تلاش کرد که فردی مصلح و خوشنام جلوه کند و حتی تا مرز تضاد جدی با احمدی نژاد پیش رفت و همواره هدف طعنه های رییس دولت نهم بود. به موازات آن نیز مورد ستایش و پذیرش محمد خاتمی بود و اصلاحاتش مورد تمجید حقوقدانان مستقل کشور قرار می گرفت. اما در آخرین ماه ها ورق برگشت و نه تنها خاتمی به انتقاد جدی از وی برخاست، بلکه یکی از مدیران عالی رتبه قضایی دوران امام خمینی (آیت الله دکتر سید مصطفی محقق داماد) در نامه سرگشاده شدیداللحنی عملکرد وی را به باد انتقاد گرفت و از زبان یکی از بزرگان حوزه علمیه نجف به این دانش آموخته نجف یادآوری کرد که محاکمات اخیر، ننگ قضای اسلامی است. شاهرودی در حالی دستگاه قضایی را به صادق لاریجانی تحویل می دهد که در کارنامه وی تعطیلی فله ای مطبوعات، صدور حکم اعدام آغاجری، قتل مشکوک زهرا کاظمی، بازداشت های گسترده فعالان سیاسی و قدرت گرفتن چهره هایی نظیر سعید مرتضوی به چشم می خورد. قرار بود که او ابرو را درست کند ولی از قضا چشم دستگاه قضایی را کور کرده است! ====== * عنوان این پست، برگرفته از کتاب خاطرات دکتر ابراهیم یزدی است در همین باره:
